Inspiratieblog
Mijn projectvoorstel is het portretteren van mensen die bekend staan op hun uiterlijke presentatie (koninklijk huis, het leger of bodybuilders) af te beelden op momenten waar ze die controle of dat bewustzijn over hun uiterlijk niet hebben.
Ik heb er al een aanzet toe gemaakt, maar ik ben nog niet waar ik wil zijn.
De eerste twee zijn te cartoon/spotprentachtig, en de andere twee zijn niet duidelijk genoeg, ze laten niet goed genoeg zien wat ik wil zeggen.
Kiekjes van mensen die zich normaal gesproken heel bewust zijn van hoe ze over komen, hier is dat even weg.
Waar ik nu mee bezig ben. Mensen vastleggen op onverwachte momenten. Momenten die ik mooier vind dan geposeerde kiekjes. Het maakt de menselijkheid zichtbaar.
Even de controle loslaten. Dit doe ik ook in mijn werk. Niet teveel alles van tevoren willen vastleggen/stellen.
Ik wil nu dit ongecontroleerde moment combineren met momenten waarop je je erg bewust ben van je uiterlijk of met personen die zich juist altijd erg bezich houden met hoe ze overkomen. Dit om het onbewuste te benadrukken.
een probeerseltje
Portretten van mensen die nét wakker zijn geworden. door Sander van den Bosch
Onderste afbeelding van Valeria Lukyanova is niet gephotoshopped.
(via matthewivancherry)
Source: allejwilliams
Het viel me ook op in mijn bronmateriaal dat de meeste momenten waarop de personages op de afbeeldingen zijn vastgelegd, een onbewust moment zijn. Ze hebben te maken met onbewust en bewust omgaan met je uiterlijk. Dit kan je zoeken in het extreme, je uitdossen met make-up, kleding en platische chirurgie. Maar ik wil het meer zoeken in het alledaagse, het altijd leuk op de foto willen staan, matchende kleren aan, etc. Ik wil bij het portretteren momenten afbeelden waarbij je je juist niet bewust ben van hoe je er uit ziet, en er geen controle over hebt. Momenten waarbij er ook daadwerkelijk iets met je gezicht gebeurt (geen neutrale blik): je niest, moet heel erg huilen, schrikt, springt, waardoor je gezicht in de kreukels ligt. Ik heb nog niet een specifiek moment dat ik het interessanst vind. Ik weet ook niet of dit nodig is. Alhoewel ik slapende mensen ook wel erg mooi vind.
Vaak willen mensen alles onder controle kunnen hebben. Dat merk ik bij mezelf ook. Maar op de oncontroleerbare / onbewuste momementen waar ik me nu mee bezig hou kan dat gewoon echt niet, en dat vind ik er mooi aan. Van die kleine momentjes op de dag dat je even de controle (over jezelf) verliest. Maar nu betrap ik mezelf erop dat doordat ik die momenten wil vastleggen en er grip op probeer te krijgen, de controle juist weer in handen neem..
(via matthewivancherry)
Source: smolderhalderism
